Hoe doen ze het bij .. de opleiding Scenografie?

Alle opleidingen van de Academie voor Theater en Dans zoeken nieuwe wegen om lessen op creatieve manieren online door te laten gaan. Welke oplossingen worden hiervoor bedacht? Hier laten we zien hoe dit in zijn werk gaat bij Scenografie.

Bij de opleiding Scenografie staan alle lessen en projecten inmiddels ‘op de digitale rails’. De opleiding maakt gebruik van Zoom voor contactmomenten en van Dropbox om het werk van de studenten in te verzamelen, te delen en te bekijken. ‘We zijn bezig weer vaart te krijgen en plezier in het werk te maken’, aldus Bart Visser, artistiek leider Scenografie. ‘We vinden met elkaar nieuwe lesvormen uit, zodat de fysieke kant van ons vak niet helemaal veronachtzaamd wordt. Dat is hard werken voor docenten en studenten, niet alles is alleen maar leuk - net als in de echte lessen - maar we krijgen ook veel energie van elkaar’.

Kostuumgeschiedenis en Patroontekenles

Zo wordt er online kostuumgeschiedenis gegeven en als de Zoom-sessie te vermoeiend wordt gaan studenten met desnoods kussensloop en tape een kostuum maken. Bij de patroontekenles wordt uitgevonden hoe je een mondkapje nu eigenlijk uit onderdelen opbouwt, en wordt een kostuum ontworpen zodat iedereen 1,5 m afstand van je moet houden!

De verbeelding van stilte

Ook was een eerstejaarsstudent in haar Uit-Zicht week bezig hoe de wereld er in stilte uit zou zien. Zij liet zich inspireren door de gebarentaal voor slechthorenden om tot beschrijving van haar ervaring in stilte te komen. Een andere student had nog klei thuis en maakte een prachtig beeld van zoals de situatie te ervaren valt: tussen alles en iedereen zit nu afstand…

De versmelting van realiteiten en disciplines

Via Zoom deelt de opleiding Scenografie inspiratie, foto’s en film fragmenten. Maar de studenten en docenten zijn ook nog hard bezig de materiële wereld niet te vergeten! ‘Want dat is wat het theater zo bijzonder maakt,’ vertelt Bart Visser. ‘De versmelting van realiteiten en disciplines, het samengaan van het denkende deel van ons en het ervarende deel van ons. Via de handen maken, via het lichaam iets snappen is een unieke kwaliteit van het theatermaken. Dat kan nog steeds! Al is het met beperkingen. Maar juist in én met die beperkingen zoeken is wat ons nu te doen staat als kunstenaars.’

 

Delen