Artistiek leider Angela Linssen over eindvoorstelling Bold in Motion 2016

Sciencefictionachtig theater, een obsessie met de zintuigen en de ultieme perfectie. Maak in de eindvoorstelling van de Opleiding Moderne Theaterdans kennis met een spannende nieuwe generatie choreografen.

Traditiegetrouw sluit de Opleiding Moderne Theaterdans het jaar af met een avondvullende eindvoorstelling waarin studenten uit het eerste, tweede en derde jaar hun talent tonen. De afstuderende vierdejaars waaien ondertussen voor hun stages uit naar alle windstreken. Vorig jaar koos artistiek leider Angela Linssen voor de eindvoorstelling expliciet voor enkel vrouwelijke choreografen. Dit jaar kiest ze voor vier mannen als tegenwicht. De Italiaan Dario Tortorelli, de Cubaan Julio César Iglesias Ungo, de Braziliaan Guilhermo Miotto en de Fransman Loïc Perela.

Linssen: ‘Ik vind het leuk choreografen te vragen die nog redelijk aan het begin staan van hun carrière. Die nog zoeken naar de vorm, naar het proces, naar wat fysiek mogelijk is. Deze vier mannen hebben jarenlang als danser gewerkt, ze komen met hun ideeën en obsessies en delen hun zoektocht hier met de studenten. Dat creëert een mooie leerschool, de afstand is niet groot.’

Het perfecte imago

De eerstejaars gaan aan de slag met Dario Tortorelli en zijn alter ego Romeo Heart. Linssen: ‘Een alter ego waarmee Tortorelli sinds zeven jaar, vanuit de dans en de beeldende kunst, een zoektocht naar het perfecte imago maakt. Ik ben heel benieuwd wat er in combinatie met de studenten ontstaat.’

Gut feeling
Het tweede jaar krijgt als choreograaf Julio César Iglesias Ungo. Hij werkte al eerder met de Opleiding Moderne Theater Dans. Toen maakte hij sciencefictionachtig theater, rauw en met tekst. Linssen: ‘Ungo haalt graag het onderste uit de kan, hij spreekt de gut feeling van de dansers aan. Een mooie omkering voor deze groep, die in februari met oud-studente Roser López werkte aan een abstract stuk, The Flock. Daarin vormden de studenten een eenheid, zoals een zwerm vogels. De voorstelling van Ungo is veel individueler, radicaler en verhalender. Al tijdens hun audities kregen de tweedejaarsstudenten les van Ungo. Ze zeiden unaniem: “We willen werken met hem!”’

Radicaal en intens
‘Het derde jaar heb ik opgesplitst in twee groepen. Ik liet de studenten lootjes trekken. Wie met welke choreograaf werkt, is dus door het lot beslist.’ De Braziliaan Guilhermo Miotto werd klassiek geschoold in Rusland en ontwikkelde zijn eigen training, die hij ‘Instinctive Performance’ noemt. Volgens Miotto nestelen ervaringen zich niet alleen in ons hoofd, maar vooral in ons lichaam. Door die fysieke bronnen aan te boren ontstaat beweging die radicaal, intens en uiterst persoonlijk is.

De andere helft van de klas werkt met Loïc Perela, een ex-danser van Scapino die
klassiek lesgeeft, maar in zijn eigen werk zijn obsessie voor de zintuigen onderzoekt. Afgelopen oktober won Perela de prijs van de Nederlandse Dansdagen met het plan voor zijn choreografie HASHTAG, een voorstelling die na de zomer in première zal gaan.

Een uitputtingsslag
Linssen: ‘Deze vier mannen vormen een spannende nieuwe generatie choreografen. Aan de basis van elk stuk ligt een ijzersterk concept. Daarmee wordt de eindvoorstelling Bold in motion zeker geen formele avond. Het programma zal niet gaan over buigen en strekken, het is eerder een uitputtingsslag, met luide muziek en fysieke extremiteiten.’

interview: Hester van Hasselt

Share