Regie Opleiding - Rosemintje Verpaalen Weijts (23): ‘Ik krijg steeds een privéoptreden van Mario’

Taak: regie van een van de vijf routes

Wat zien we van jouw werk?

‘Op mijn route zie je twee voorstellingen in huizen van wijkbewoners. Onderweg beleef je muziek, acts en ontmoetingen. De route duurt ongeveer vier uur en er spelen acht mensen. In het appartement van wijkbewoner Nicole gaan twee jonge vrouwen, Nicole en speler Charlene, een kwetsbaar gesprek aan over hun verschillen en gelijkenissen. Veel misverstanden, lachbuien en kopjes thee. In het andere adoptiehuis ontmoet je speler Martijn die een dialoog heeft met bewoner M. – via de beamer met een geprojecteerd beeld – over hun mislukte communicatie.’

Klinkt spannend, wie is M.?
‘M. is 19 jaar, geboren in een vliegtuig, tien tatoeages op elke arm, wil bij het korpsmariniers en als hij 25 is een vrouw, huis, vijf kinderen – "want zes is hoofdpijn" – en een mooie auto voor de deur. Door omstandigheden die duidelijk worden in de voorstelling, onthul ik niet zijn naam. Ik heb twee uur zitten kletsen in een coffeeshop die hij had uitgekozen, hij met z’n hasj, ik met mijn brave munt thee. Veel gelachen, nog meer gepraat. Heel bijzonder.’

Nog meer bijzondere bewoners op jouw route?
‘Ik koester Mario, een volkszanger die gek is op André Hazes. In zijn rijtjeshuis heeft hij een complete muziekinstallatie waar hij binnenshuis concerten mee houdt. De stem van Mario klinkt dan even door heel Floradorp. Tijdens de repetities krijg ik elke keer weer een privéoptreden.’

Wat vind jij als regisseur de grootste uitdaging?
‘Het juiste evenwicht te vinden tussen schijn en werkelijkheid. De WijkSafari is een soort getheatraliseerde docu-fictie, waarin je zorgvuldig om moet gaan met heel kwetsbaar materiaal van mensen die hun eigen verhalen gedeeld hebben.’

Delen