Amsterdamse Toneelschool&Kleinkunstacademie (ATKA) - Anne Hofman (24): ‘Dit maak je in een “normaal” theater niet mee!’

Functie: speler en medemaker

Jij woonde twee weken bij je adoptievader Simon, de helderziende. Hoe was dat?
‘Geweldig! Terwijl ik nog met mijn vooroordelen onder de arm binnenstapte, opende hij zijn wereld voor me. Hij vraagt van je – in de eerste seconde dat je oogcontact hebt – om alles wat je hoog probeert te houden, los te laten. Of, zoals hij zelf zegt: geen gezeik! Het leuke is dat je vervolgens twee weken lang alles mag doen wat je wilt: schreeuwen, zingen, gek doen, zwijgen, huilen, pesten, lachen, alles!’

Wat krijgen we van jou te zien?
‘Simon en ik spelen in zijn werkkamer/muziekstudio/massageplek een voorstelling over onze ontmoeting. Twee mensen die een poging doen iets van deze wereld te maken, en van elkaar en van zichzelf. Als je Simons huis binnenkomt, word je begroet door een luid lachend hondje, papegaai Luuk en een overdosis verfrissende warmte. Daarna neem ik het publiek mee door de rest van de route in Banne en Floradorp.’

Hoe vind jij de adoptiemethodiek?

‘Voor mij is het belangrijk dat we naar nieuwe vormen van theater zoeken. Door een wijk en de huizen van bewoners als het theater te zien, transformeert de voorstelling tot iets wat je in een “normaal” theater niet kunt meemaken.’

Waarom moeten we écht komen?
‘Geloof me: je hebt nog nooit op deze manier door een wijk gelopen. Alles is theater. Dit is dé kans om voorbij je eigen hokjes in andermans huis – en hoofd – te kijken. De verhalen die aan bod komen zijn stuk voor stuk schitterend en hebben zeker impact!’

Delen